ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΤΡΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΖΩΓΡΑΦΙΩΤΗΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ “Ε”

dsc_2135

Ο Ζωγραφιώτης στιχουργός μερικών εκ των μεγαλύτερων λαϊκών επιτυχιών Σπύρος Γιατράς μιλά στην «Ε» και την εκδότρια Γεωργία Ζαπαντιώτη για τα τραγούδια, τη ζωή, τον έρωτα αλλά και την αγαπημένη του πόλη το Ζωγράφου.

Σπύρο, οι στίχοι σου είναι γνωστοί μέσα από δημοφιλή τραγούδια. Ο άνθρωπος πίσω από τους στίχους, όμως, είναι λιγότερο γνωστός. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τον  εαυτό σου?

Ξέρω να είμαι ελεύθερος, να σκέφτομαι και να δίνω. Αυτό που κάνω, το λέω μέσα από τα τραγούδια, το λέω μέσα από τους στίχους, είναι τέχνη. Το λέω αυτό γιατί μερικοί άνθρωποι όταν δεν μπορούν να κάνουν τέχνη αρκούνται να ασκούν κριτική. Εγώ δεν μπορώ να κάνω κριτική, κυρίως γιατί είμαι εραστής της τέχνης και αγαπώ αυτό που κάνω. Κάποτε με ρώτησαν, για να γίνει κάποιος καλλιτέχνης τι πρέπει να είναι; Εγώ απάντησα και θα απαντώ κάθε φορά που θα με ρωτούν, ότι για να γίνει κάποιος καλλιτέχνης μεγάλος πρέπει να είναι πρώην δυστυχισμένος… αυτή είναι η άποψή μου.

Για τον εαυτό μου δεν θα σας πω πολλά γιατί δεν έχω να πω. Είμαι ένας καθημερινός άνθρωπος που συναναστρέφεται πολλούς  συνανθρώπους του. Τους αγαπώ και πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος όσο πιο απλός είναι τόσο πιο κοντά βρίσκεται σε αυτό που λέγεται ζωή, η οποία αλλάζει χωρίς να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.

Μα έρχεται η στιγμή που θα αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Εγώ, λοιπόν, αποφασίζω να μείνω με εκείνους που χαμογελούν, εκείνους που έχουν και διατηρούν την ομορφιά της ψυχής και τη διατρανώνουν με την αγάπη τους σε οτιδήποτε έχει σχέση με τη φύση, με το πρόσωπο του Θεού στη γη, το δέντρο, το λουλούδι, το βουνό, το ποτάμι, τη θάλασσα. Είμαι ένας Έλληνας πάνω απ’ όλα και  αγαπώ πολύ αυτή την πατρίδα και τις ομορφιές της. Αυτά έχω να πω προς το παρόν για μένα.

 

Ποια είναι η σχέση σου με την πόλη του Ζωγράφου;

Αγαπώ αυτή την πόλη, αγαπώ αυτές τις γειτονιές που έχω περπατήσει από τα μικράτα μου από τη μια άκρη έως την άλλη όταν το Ζωγράφου ήταν ρέματα, όταν οι δρόμοι δεν υπήρχαν, δεν ήταν ασφαλτοστρωμένοι, όταν ακόμα τα Ιλίσια ήταν Κουπόνια, όταν ήταν τα Ιλίσια το γήπεδο του Ηλισιακού. Ως φίλος του αθλητισμού και της άθλησης, αθλούμουν για πολλά χρόνια με τις ομάδες του Ζωγράφου και κυρίως με τον Αστέρα στο ποδόσφαιρο, ενώ είχα ασχοληθεί και με στίβο. Με την πόλη του Ζωγράφου είμαι ερωτευμένος. Μου αρέσουν οι άνθρωποι, μου αρέσει η συναναστροφή μαζί τους, μου αρέσει να αγαπάμε ο ένας τον άλλο και να βοηθάμε. Είναι μια όμορφη περιοχή της Αττικής, στην οποία πέρασα τα ωραιότερα μου χρόνια.

 

Έχεις γεννηθεί Ζωγράφου;

Έχω γεννηθεί στο Κολωνάκι. Ανέβαινα όμως εδώ πολύ συχνά, οι πρώτες μου σχέσεις , οι έρωτες μου, οι γνωριμίες μου ήταν από εδώ.

 

Ποια συναισθήματα σε εμπνέουν καλύτερα όταν θέλεις να γράψεις στίχους;

Από την φύση μου είναι πεσιμιστής. Δεν μπορώ λοιπόν να γράψω χαρούμενα τραγούδια, όπως φαίνεται σε κομμάτια σαν « της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος» , «ο αετός πεθαίνει στον αέρα», «παράλληλα», «μήπως είμαι τρελός», «όλα σ αγαπάνε», «όλα τα ΄δωσα για σένα», «δεν πάω πουθενά», «άλλοθι», «αν δεν είχα και εσένα τι θα ήμουν στη γη». Τα μεγάλα τραγούδια γράφτηκαν όταν ο άνθρωπος βρισκόταν σε ψυχολογική φόρτιση, όταν ήταν ερωτευμένος, ή κάτι τον βασάνιζε. Όταν είναι στο τραλαλά δεν είναι στιγμή για δημιουργία. Η δημιουργία θέλει σκέψη. Η σκέψη για την ψυχή είναι ότι το φώς για τα μάτια.

 

Μπορείς να μας αναφέρεις κάποια από τα αγαπημένα σου τραγούδια;

Τα μεγάλα μας τραγούδια που έχουν γίνει ύμνοι στην ελληνική  μουσική σκηνή είναι πρώτον «ο αετός πεθαίνει στον αέρα ελεύθερος και δυνατός», που γράφτηκε στην ταφόπλακα παιδιών που σκοτώθηκαν για την πατρίδα. Είναι εθνικός ύμνος στην σχολή ικάρων και όλων των στρατιωτικών σχολών των Bαλκανίων. Τα μεγάλα τραγούδια με τον Πάριο προεξάρχοντος του «αν δεν είχα και εσένα τι θα ήμουν στη γη», τα «λασπόνερα» τα λεγόμενα. Το πολύ μεγάλο τραγούδι του Γονίδη το δικό μας που το τραγούδησε ο Γονίδης το «όλα σ αγαπάνε», τα μεγάλα τραγούδια με τον Καρρά «δεν πάω πουθενά», «άλλοθι δεν έχεις άλλοθι» και εκτός του αετού με το οποίο ο Σφακιανάκης αναδείχθηκε εκεί που βρίσκεται τώρα το «παράλληλα», το «μήπως είμαι τρελός», το «είσαι ένα πιστόλι», «οι σκιές δεν αγαπάνε γιατί δεν έχουνε ψυχή». Τα τραγούδια τα μεγάλα του Κοντολάζου «όλα τα ΄δωσα για σένα», «αν το λες αυτό αγάπη πέφτεις έξω», ο βάρδος το κάστρο του ελληνικού τραγουδιού ο Διονυσίου «της γυναίκας την καρδιά» που θεωρείται από τα μεγαλύτερα ελληνικά τραγούδια, «μας υποχρέωσες», «καλύτερα μαζί σου και τρελός», απ τους νέους ανθρώπους με τον Οικονομόπουλο το «άκουσα», το «κατάθεση ψυχής», βγάλαμε τραγουδιστές σαν την Πάολα το «είσαι τρελός», τον Κιάμο τον Πάνο ο οποίος είναι ένας μεγάλος τραγουδιστής , το «είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» με τον Μακρόπουλο και τα μεγάλα τραγούδια επίσης με τον Αδαμαντίδη και με τον πολυαγαπημένο μου Βοσκόπουλο με τον οποίο γράψαμε μεγάλα τραγούδια. Ένα από τα επίσης πάρα πολύ μεγάλα τραγούδια που έχουμε γράψει είναι το «στείλε σε παρακαλώ ένα σου σημάδι μόνο» με τον Αντύπα το οποίο είναι ένα τραγούδι διαχρονικό που έχει αφήσει μεγάλη εποχή.

 

Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκες;

Έχω αδυναμία, γιατί πιστεύω ότι ως άνθρωπος είναι η πηγή της δύναμής μου, στο Γιάννη Πάριο, ο οποίος είναι πολύ αγαπημένος μου. Είναι εκείνος που άνοιξε την αγκαλιά του όταν εγώ δεν ήμουνα τίποτα και αυτός ήταν στο πιο υψηλό σκαλί της δόξας του. Πολύ αγαπημένος μου είναι ο Βοσκόπουλος, επιστήθιος φίλος μου και αυτός και η γυναίκα του. Έχω μεγάλη σχέση με τον Αντύπα του οποίου έχω γράψει μεγάλα τραγούδια και με τον οποίο είμαι πολύ συνδεδεμένος. Αγαπώ, σέβομαι, υπολήπτομαι και αγκαλιάζω με την σκέψη μου και την Μαρινέλα με την οποία έχουμε γράψει πολλά και μεγάλα τραγούδια. Αναγνωρίζω τον Αδαμαντίδη που έχει, όμως αντίπαλο τον εαυτό του. Ο  Κοντολάζος είναι μεγάλος τραγουδιστής. Επίσης, η Πίτσα η Παπαδοπούλου με την οποία έχω γράψει μεγάλα τραγούδια αλλά και ο Βασίλης Καρράς ο οποίος είναι αγαπημένος μου φίλος και τον νοιώθω πολύ κοντά μου. Με τον Νίκο  Μακρόπουλο  έχω μια όμορφη σχέση. Έχω να πω επίσης ότι ένας πολύ μεγάλος τραγουδιστής ο οποίος κι αυτός έχει αντίπαλο τον εαυτό του είναι ο Σφακιανάκης, του οποίου επίσης έχω γράψει μεγάλα του τραγούδια. Αυτά ήθελα να πω σχετικά με τους καλλιτέχνες. Η αλήθεια είναι ότι αγαπώ πολύ το σινάφι μου και σχεδόν με όλους όσους έχω συνεργαστεί διατηρώ στενές προσωπικές σχέσεις.

 

Ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχει κάποιο όνειρο που δεν έχεις πραγματοποιήσει;

Έχω γράψει ένα τραγούδι που λέει «…ευτυχώς που είχα κρύψει ένα όνειρο και μπορώ να συνεχίσω την ζωή μου, ευτυχώς που είχα κρατήσει αποθέματα γιατί κάποιοι είχαν στόχο την ψυχή μου». Όλα τα όνειρα μου πραγματοποιήθηκαν και  ευχαριστώ το Θεό που μου ΄δωσε πιο πολλά από όσα άξιζα και περισσότερα απ όσα δικαιούμαι. Ακόμη βέβαια, σαν άνθρωπος, έχω όνειρα, όπως να δω αυτήν την πατρίδα να προοδεύει και αυτό το λαό να παίρνει τη θέση που του αξίζει και του ανήκει, γιατί αυτός ο λαός έχει μεγάλη ιστορία και έχει ανακαλύψει σχεδόν ό,τι θεωρούμε δεδομένο σήμερα, από την γυμναστική μέχρι την  αριθμητική, απ την γεωμετρία μέχρι την ατομική επιστήμη , από την μουσική μέχρι το θέατρο και από την ομορφιά μέχρι το κάλλος. Αγαπώ τους ‘Έλληνες γιατί και εγώ ανήκω σε αυτό το χώρο, των ανθρώπων που θαυμάζω. Τους ανθρώπους που έζησαν πριν από εμάς, αγαπώ τους ήρωες, αυτούς στους οποίους οφείλουμε την λευτεριά μας τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη, τον Ανδρούτσο , τον Μιαούλη, τον Κανάρη, τον Μπότσαρη και όλους αυτούς που προσέφεραν το αίμα τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι.

 

Πού πρέπει να δώσει προτεραιότητα , κατά τη γνώμη σου, ο Δήμος Ζωγράφου όσον αφορά τον πολιτισμό;

Δεν γίνονται πολλές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στον δήμο, ούτε οι πρέπουσες κατά τη γνώμη μου. Αυτές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο να παρασυρθούν οι νέοι να μπουν στους χώρους της λογοτεχνίας , στους χώρους γλυπτικής, ζωγραφικής, κάθε μορφής τέχνης γιατί ο καλλιτέχνης είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να κάνει την υπέρβαση, γιατί η τέχνη είναι και πολιτισμός. Οι νέοι να αγαπήσουν την λογοτεχνία, το θέατρο, την ποίηση. Να γίνουν εκδηλώσεις, ώστε να έρθουν καλλιτέχνες γνωστοί και άγνωστοι που σιγά σιγά θα μεταλαμπαδεύσουν την τέχνη, γιατί ο άνθρωπος είναι μιμητικό όν και κάθε άνθρωπος είναι στην ουσία δύο άνθρωποι, ο ένας είναι αποκοιμισμένος στο φως και ο άλλος είναι ξυπνητός στο σκοτάδι. Αυτός που είναι αποκοιμισμένος στο φως  δεν αξίζει, ο άλλος που είναι ξυπνητός στο σκοτάδι είναι αυτός που σκέφτεται γιατί η σκέψη για την ψυχή είναι ότι το φώς για τα μάτια και πρέπει τέλος να δίνει ο άνθρωπος όχι να παίρνει. Η αξία των ανθρώπων είναι στο να δίνουν όχι να παίρνουν. Επίσης πιστεύω με όλη την δύναμη της ψυχής μου ότι κάθε άνθρωπος δεν πρέπει να κοιτάζει την ζωή του μόνο και την ζωή των συνανθρώπων του σαν κάτι χωρίς αξία, γιατί τότε δεν είναι μόνο δυστυχισμένος αλλά και ανάξιος να ζει.

 

Όσον αφορά τη συνέντευξη έχεις να προσθέσεις κάτι άλλο; Υπάρχει κάποια καινούργια συνεργασία;

Υπάρχει καινούργια συνεργασία με τον Αργυρό, ενώ ετοιμάζω μια καινούργια δουλεία εκπληκτική με τον Αντύπα καθώς επίσης και με τον Πλούταρχο. Αυτήν τη στιγμή συνεργάζομαι, επίσης, με έναν πολύ καλό συνθέτη , νέο, τον Πάνο Καπίρη ο οποίος έχει γράψει το «σε έχω κάνει θεό», «στην υγειά της αχάριστης». Έχει γράψει τα  τελευταία τραγούδια του Οικονομόπουλου για χίλιους λόγους. Είναι  προσωπικό μου φιλαράκι αγαπημένο, ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων αλλά ταλέντο, νέος άνθρωπος με νέες ιδέες,  διαβασμένο παιδί, σπουδαγμένο, που ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που δημιουργούν και αυτό μου αρέσει γιατί χωρίς αυτό δε νοείται ένας καλλιτέχνης. Δυο λέξεις, τέλος, για τον Κιάμο, είναι ένας καινούργιος καλλιτέχνης νέο παιδί και σιγά σιγά ανερχόμενο. Έχω, επίσης, σχέσεις με τον καλλιτεχνικό κόσμο. Υπάρχουν φίλοι μου καλλιτέχνες περιοπής όπως είναι ο Νίκος ο Βαξαβανέλης, ο οποίος έχει γράψει μεγάλα τραγούδια το «δεν κοιμάμαι τώρα πια τα βράδια» , «το προσκλητήριο». Είναι παιδί που έχει κάνει πολλά πράγματα και τον αγαπώ, τον σέβομαι και αυτόν και την οικογένεια του. Είναι φίλος μου και οι φίλοι μου είναι επιλεγμένοι, γιατί εγώ δεν καίω τις εικόνες για να κρατάω τις στάχτες, κάνω τις επιλογές μου. Μου αρέσουν οι άνθρωποι, όπως εσείς, που δεν είστε μόνο όμορφη είστε και τρυφερή, γιατί η γυναίκα αν είναι μόνο όμορφη δεν λέει πολλά, είναι απλώς εξώφυλλο. Πρέπει να είναι και τρυφερή για να ολοκληρώνεται και επειδή τα μάτια της γυναίκας είναι τα παράθυρα της γυναικείας καρδιάς αν μπορέσουμε να τρυπώσουμε εκεί πέρα μέσα καλά είναι.

2,020 total views, 2 views today

   Send article as PDF