ΑΓΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ: “ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΔΗΛΩΝΩ ΠΑΡΩΝ”

ΑΓΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ: “ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΕ ΑΦΟΡΑ ΔΗΛΩΝΩ ΠΑΡΩΝ”

01

Ο τ. Αντιδήμαρχος Ζωγράφου και νυν ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Άγης Παπακωνσταντίνου μιλάει στην «Ε» και τον Ανδρέα Αρβανιτάκη σε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.

 

κ. Παπακωνσταντίνου η διοίκηση Καφατσάκη έκλεισε δύο χρόνια στο τιμόνι του Δήμου. Πώς αποτιμάτε τη μέχρι τώρα πορεία της;

 

Το μέχρι τώρα έργο έχει αρνητικό πρόσημο κ. Αρβανιτάκη. Και δεν το λέω ορμώμενος από αντιπολιτευτικά αντανακλαστικά, αλλά αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Παρέλαβαν το 2014 πλήρεις φακέλους χρηματοδοτούμενων νέων έργων, ταμείο – αυτό που λέμε ζεστό χρήμα- λίγο κάτω από 11 εκατομμύριαευρώ και που σήμερα έχει φτάσει στα 14,5 εκατομμύρια ευρώ, κοινωνικές δομές (φαρμακείο, παντοπωλείο, φροντιστήριο ίσως το καλύτερο στη χώρα σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου κλπ), σε πλήρη λειτουργία, καθαριότητα και υπηρεσία πρασίνου σε πολύ ικανοποιητικά επίπεδα κι όμως πάρα την «προίκα» που πήραν, σήμερα το δημοτικό έργο αντιστοιχεί σε δήμο που το ταμείο του είναι στο «κόκκινο».

Μπορεί να μας πει κάποιος γιατί ενώ υπάρχει ταμείο 15 εκατομμυρίων ευρώ περίπου, αυτά δεν επενδύονται σε έργα, προμήθειες κι υπηρεσίες προς όφελος των συμπολιτών μας, αλλά παραμένουν στα θησαυροφυλάκια των Τραπεζών;

Συντηρητικές λογικές, φοβικές προσεγγίσεις σε εποχές που μόνο με επιθετικές και ρηξικέλευθες πράξεις μπορείς να δείξεις ότι είσαι κάτι το διαφορετικό.

 

 

Ως επί σειρά ετών αντιδήμαρχος και αναπληρωτής δήμαρχος της προηγούμενης διοίκησης του κ. Καλλίρη γνωρίζετε από πρώτο χέρι τον τρόπο λειτουργίας του δήμου. Πιστεύετε πως η σημερινή διοίκηση θα μπορούσε να είχε κινηθεί διαφορετικά και με ποιο τρόπο;

 

Όλα όσα κατηγορούσαν ως αντιπολίτευση το διάστημα 2011-2014 (προσλήψεις δίμηνης/πεντάμηνης διάρκειας, διοίκηση που δεν διεκδικεί και υποταγμένη στα κελεύσματα των τότε κυβερνήσεων κλπ), όταν ανέλαβαν το Σεπτέμβριο 2014  τα ξέχασαν και κάνουν πράξη αυτά που κατήγγειλαν.

 

Καταψήφιζαν τους προϋπολογισμούς ως αντιπολίτευση λέγοντας ότι ήταν προϋπολογισμοί μνημονιακής διαχειριστικής λογικής, οι οποίοι καθιστούσαν το δημοτικό συμβούλιο διακοσμητικό όργανο, μόλις όμως έγιναν διοίκηση αυτά τα ξέχασαν. Λες κι οι δύο προϋπολογισμοί που μέχρι τώρα έχουν καταθέσει διαπνέονται από υπέρ-αναπτυξιακή λογική.

 

Τέλη Απριλίου του 2015, η παράταξη της δημάρχου στο δημοτικό συμβούλιοαποφάσισε, σε δύο μάλιστα συνεδριάσεις, τη μεταφορά 7 περίπου εκατομμυρίων ευρώ από τα ταμειακά διαθέσιμα του δήμου στην Τράπεζα της Ελλάδος προς κάλυψη μνημονιακών αναγκών της κυβέρνησης. Αυτή δεν είναι συτοδιοικητική πολιτική, αυτή είναι κομματική πολιτική που μετατρέπει τους δήμους σε ορτινάτσες της κυβέρνησης.

Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος κι όμως η βίλα Ζωγράφου δεν έχει αξιοποιηθεί όπως η τότε απόφαση του δημοτικού συμβουλίου όρισε, δηλ. να μεταφερθεί εκεί το Ωδείο και να τελούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τι να φανταστούμε εμείς πλέον; Ότι η διοίκηση του δήμου δεν μπορεί; Ότι δεν θέλει; Ότι είναι άτολμη; Ότι φοβάται να τα βάλει με άτομα που ίσως της θυμίσουν ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν σύμμαχοι;

 

Για το θέμα της καθαριότητας, λυπάμαι που θα το πω αυτό, αλλά η εικόνα πλέον μιλά από μόνη της. Δικαιολογίες τύπου «δεν έχουμε προσωπικό, τι να κάνουμε, το μνημόνιο φταίει κλπ» δεν έχουν καμία αξία. Κι εμείς επί σκληρών μνημονίων λειτουργούσαμε και μάλιστα υπό το τότε νέο καθεστώς Καλλικράτη που απαιτούσε απότομες αλλαγές και προσαρμογές και με μεγάλες υποχρεώσεις να μας βαραίνουν απ’ το παρελθόν. Κι όμως, δεν θυμάμαι να λέγαμε αυτή τη μόνιμη δικαιολογία.

 

Από τις πρώτες συνεδριάσεις το 2014 όταν ανέλαβε η διοίκηση Καφατσάκη, ακούγαμε τα μεγαλεπήβολα σχέδια και τις βαρύγδουπες δηλώσεις περί leasing και λοιπών σχεδίων για την απόκτηση νέων σύγχρονων λεωφορείων για τη δημοτική συγκοινωνία. Την πραγματικότητα όμως την ξέρουμε όλοι. Ακόμα συζητούν και συσκέπτονται.

 

Όσον αφορά το πολιτιστικό κομμάτι, βλέπουμε πως το φεστιβάλ Music Now είχε θετική απήχηση στον κόσμο κι αυτό φάνηκε όχι μόνο από την προσέλευση στις εκδηλώσεις αλλά κι από τον όγκο των τροφίμων και φαρμάκων που μαζεύτηκαν για το κοινωνικό παντοπωλείο και φαρμακείο αντίστοιχα. Είναι σημαντικό κι ευχάριστο να βλέπεις τους δημότες να προσφέρουν από το υστέρημά τους αυτές τις δύσκολες εποχές.

Κατά τη γνώμη μου – και χωρίς να παραγνωρίζω τη σημασία τους – η υπερβολική διοργάνωση εκδηλώσεων δεν συνιστά το πρώτιστο καθήκον μιας δημοτικής αρχής. Οφείλει ν’ ανιχνεύσει και να ενεργοποιήσει, όσο το δυνατό περισσότερο, το πολιτιστικό δυναμικό που κρύβει η πόλη μας και να του δώσει – όπως έχω ξαναπεί – τις δυνατότητες ν’αναδειχθεί.

Κι εδώ, η διοίκηση του δήμου δεν νομίζω ότι μπορεί να υπερηφανεύεται για τις επιδόσεις της.

Όσον αφορά τον τομέα του αθλητισμού, αυτό που παρατηρείται είναι ότι η διοίκηση Καφατσάκη τον αντιμετωπίζει ως αναγκαίο κακό, ότι αφού υπάρχει ως δράση, θα λάβει απ’ τις πιστώσεις ότι περισσεύει, παραγνωρίζοντας την πολύ μεγάλη σημασία που έχει για τη νεολαία της πόλης.

Βλέπουμε μεγάλη καθυστέρηση στα έργα ανακατασκευής και συντήρησης των γηπέδων (στάδιο Γρηγόρης Λαμπράκης, κλειστό Γουδή, κολυμβητήριο, αθλητικό κέντρο Σωτήρης Πέτρουλας).

 

Τα γήπεδα είναι επικίνδυνα για πρόκληση τραυματισμών στους αθλητές. Πχ. το γήπεδο τένις στο αθλητικό κέντρο Σωτήρης Πετρούλας έχει σοβαρά προβλήματα. Έχει περάσει χρόνος από τότε που ψηφίστηκε η ανακατασκευή του με χρηματοδότηση από την περιφέρεια Αττικής, αλλά ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα. Το ότι περιμένουμε την περιφέρεια δεν επιτρέπεται ν’ αποτελεί δικαιολογία όταν μιλάμε για την ασφάλεια των δημοτών, κυρίως των μικρών παιδιών που κάνουν χρήση των γηπέδων.

 

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα το οποίο υπάρχει είναι η έλλειψη φύλαξης. Τα γήπεδα ειναι εκτεθειμένα και μπαίνει όποιος θέλει, προκαλώντας ζημιές και φθορές.

 

Παίρνω ευκαιρία από αυτά στα οποία αναφέρεστε για να σας ρωτήσω για ένα θέμα που απασχολεί πάρα πολλούς δημότες. Και εννοώ το κλάδεμα των δένδρων. Έχω γίνει δέκτης πάρα πολλών παραπόνων για το ποσό που ακούγεται ότι δαπανά η διοίκηση του δήμου. Ποια είναι ακριβώς η κατάσταση;

 

Στον προϋπολογισμό 2016 που κατέθεσε η διοίκηση Καφατσάκη στις 16/11/2015, το ποσό για το κλάδεμα δένδρων ήταν 200.000 ευρώ!!! Προφανώς, για άλλες εσωτερικές ανάγκες της διοίκησης, το ποσό αυτό – μετά την 1η αναμόρφωση του προϋπολογισμού στις 10/03/2016 – μειώθηκε στα 100.000 ευρώ.

Δεν είναι το μόνο έτος που η διοίκηση Καφατσάκη ενέγραψε τόσο μεγάλη πίστωση. Στον προϋπολογισμό του 2015 το ποσό ήταν 130.000 ευρώ!!!

Τα ποσά και για το 2015 και για το 2016 είναι πάρα πολύ μεγάλα κι εκτός λογικής για τα δεδομένα της πόλης.

Αντιλαμβάνομαι ότι ως δικαιολογία θα πουν «άλλο το ποσό που υπάρχει στον προϋπολογισμό κι άλλο το τελικό που θα προκύψει μετά το τέλος του διαγωνισμού». Αυτό είναι πολύ σωστό και συχνά συμβαίνει. Όμως ήταν ξεκινάς βάζοντας το ταβάνι τόσο πολύ ψηλά κι αδικαιολόγητα, τι μήνυμα στέλνεις στους διαγωνιζόμενους επιχειρηματίες;

Συγκριτικά, ν’ αναφέρω ότι στον τελευταίο προϋπολογισμό του 2014 που είχε καταθέσει η δική μας διοίκηση, το ποσό για κλάδεμα δένδρων ήταν μόλις 10.000 ευρώ!!! Αντίστοιχο ήταν και το ποσό στον προϋπολογισμό του 2013.

Αισθάνεστε εσείς κ. Αρβανιτάκη ή ένας έστω συμπολίτης μας, ότι το κλάδεμα δένδρων από τότε που ανέλαβε η σημερινή διοίκηση γίνεται 10-15-20 φορές καλύτερα από πριν;

 

Όλα τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται στους ετήσιους Προϋπολογισμούς του δήμου.

Θέλω να πιστεύω ότι κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, αυτή τη φορά δεν θα ψηφίσουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τον Προϋπολογισμό και το Τεχνικό Πρόγραμμα 2017 – όπως ατυχέστατα έκαναν τις δύο προηγούμενες χρονιές – και δεν θα ξαναδώσουν χέρι βοηθείας, στήριξη κι άλλοθι στην κα Καφατσάκη.

 

Αναλάβατε Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών και Πολεοδομίας τον Ιανουάριο 2013. Ειδικότερα στον τομέα αυτόν τον οποίο γνωρίζετε πολύ καλά, τι έχετε να προτείνετε στη διοίκηση για τη βελτίωση της εικόνας της πόλης και της καθημερινότητας όλων εμάς των πολιτών;

 

Όταν ανέλαβα κ. Αρβανιτάκη τη συγκεκριμένη αντιδημαρχία, έριξα το μεγαλύτερο βάρος στα χρηματοδοτούμενα έργα, ελπίζοντας στο σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολαβούσε μέχρι τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2014 να προλάβουμε να εξασφαλίσουμε πρώτα την έγκριση των διαφόρων μελετών κι ακολούθως να εγκριθούν οι χρηματοδοτήσεις από φορείς όπως η Περιφέρεια Αττικής, Υπουργεία κλπ.

 

Έτσι, μετά το καλοκαίρι του 2013 καταφέραμε κι εντάξαμε σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα τέσσερα νέα σημαντικά έργα, εγκρίθηκαν οι μελέτες που είχαμε συντάξει, αλλά και το σύνολο των χρηματοδοτήσεων και τα οποία (έργα) έχουν άμεση σχέση με την καθημερινότητα του πολίτη.

Τα έργα που εντάξαμε ήταν : Η ανάπλαση της πλατείας Μερκάτη, οι ανακατασκευές των λεωφόρων Παπάγου &Γ. Ζωγράφου, των οδών Δάφνης και Μακρυγιάννη, η ανακαίνιση των υποδομών του δημοτικού σταδίου Γρηγ. Λαμπράκης απέναντι απ’ τον Άγιο Θεράποντα και φυσικά, το σπουδαιότερο κατά τη γνώμη μου όλων, η διαχείριση υδάτινων πόρων, προστασία και ανάδειξη χώρων πρασίνου και αναψυχής, στο οποίο προβλέπονται παρεμβάσεις στους αύλειους χώρους των περισσοτέρων σχολείων, όπως επίσης σε πλατείες και παιδικές χαρές του δήμου.

Όλες οι μελέτες, κάποιες εκ των οποίων ήταν εξαιρετικά πολύπλοκες, έγιναν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα απ’ τους μηχανικούς των τεχνικών υπηρεσιών, με τη συνδρομή της υπηρεσίας Πρασίνου όπου χρειαζόταν, οι οποίοι απέδειξαν για άλλη μία φορά το υψηλό επαγγελματικό κι επιστημονικό τους επίπεδο.

 

Εννοείται ότι εκτός των παραπάνω, συνεχίζαμε τα ήδη δρομολογημένα από τη διετία 2011-2012 έργα, ή δημοπρατούσαμε νέα, από αυτά που κάθε δήμος οφείλει να κάνει (ηλεκτροφωτισμός, αναπλάσεις κοινοχρήστων χώρων, επισκευές στα σχολικά συγκροτήματα και στα δημοτικά κτίρια κι εγκαταστάσεις, ασφαλτοστρώσεις, έργα στο κοιμητήριο κλπ).

 

Κι ενώ παραδώσαμε στη διοίκηση της κας. Καφατσάκη μία τέτοια σπουδαία «προίκα» τεσσάρων ολοκληρωμένων φακέλων σημαντικών χρηματοδοτούμενων νέων έργων, αλλά και των υπολοίπων, αυτό που παρατηρούμε είναι μία πολύ μεγάλη καθυστέρηση, όχι μόνο στην εκτέλεση και ολοκλήρωση αυτών, αλλά και στα μη χρηματοδοτούμενα.

 

Κλασσικό παράδειγμα το τοιχίο του Αγίου Γερασίμου που την όλη διαδικασία την ξεκινήσαμε τον Ιανουάριο 2014, η διοίκηση της κας. Καφατσάκη κατάφερε και το ολοκλήρωσε μετά από δύο και πλέον χρόνια!!! Και μιλάμε για έργο που σχετίζεται με την ασφάλεια των πολιτών και των διερχομένων οδηγών.

Πολύ περιληπτικά, απολύτως όμως ενδεικτικά της κατάστασης, σας αναφέρω ότι στο Τεχνικό Πρόγραμμα 2016 δεν συμπεριελήφθησαν η κατασκευή κτιρίου αποτεφρωτηρίου, η μελέτη-κατασκευή με αυτοχρηματοδότηση σταθμού αυτοκινήτων στο κοιμητήριο, η ανάπλαση της πλατείας Άνοιξης. Όπως κι άλλα βέβαια.

Πολύ φοβάμαι δε – και δεν το λέω τυχαία – ότι ουσιαστικά έχουν εγκαταλείψει την προσπάθεια για διαμόρφωση του Πολιτιστικού Χώρου Αθηνά, που βρίσκεται στην οδό Αβύδου στα Άνω Ιλίσια. Κι ας υπάρχει στο Τεχνικό Πρόγραμμα. Ελπίζω να διαψευστώ.

Αυτά δεν είναι απλά, καθημερινά έργα. Δίνουν το στίγμα του τι θες να φτιάξεις στην πόλη σου τα επόμενα χρόνια.

Στο Τεχνικό Πρόγραμμα του 2016 καταγράφουν ως νέα έργα αρκετά, τα οποία γνωρίζουν προκαταβολικά ότι δεν θα γίνουν, μόνο και μόνο για να το διογκώσουν.

Θέλω να ελπίζω – αν και δεν είμαι αισιόδοξος – ότι στο Τεχνικό Πρόγραμμα 2017 που θα κατατεθεί σύντομα, θα διορθώσουν τα λάθη και τις παραλείψεις τους.

Κοντολογίς, ενώ παρέλαβαν γεμάτο κουμπαρά και στα χρηματοδοτούμενα, αλλά και στα υπόλοιπα έργα και σε συνδυασμό με τα 11 εκατομμύρια ευρώ που σας προείπα ότι είχαν στη διάθεσή τους με το που ανέλαβαν τη διοίκηση του δήμου το Σεπτέμβιο 2014 και που σήμερα έχουν φτάσει σχεδόν στα 15 εκατομμύρια, εντούτοις κινούνται με τη λογική «ένα βήμα εμπρός, δυο βήματα πίσω».

 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ζωγράφου αποφάσισε κατά πλειοψηφία την απευθείας αγορά ακινήτων εντός του κτιρίου που στέγαζε το θέατρο Δ. Ποταμίτη μαζί με το ίδιο το θέατρο και τα παρακείμενα οικόπεδα. Πώς τοποθετήστε απέναντι σε αυτή την απόφαση;

 

Λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό, δεν ήμουν παρών στη συνεδρίαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2016 στην οποία αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία η απευθείας αγορά του μεγαλύτερου μέρους του εν λόγω κτιρίου και των οικοπέδων.

 

Επειδή μιλάμε για αγορά διατηρητέου κτιρίου, πρέπει ν’ αποσαφηνίσουμε κάποια πράγματα. Τα κτίρια αυτά απαιτούν μία τελείως διαφορετική αντιμετώπιση σε σχέση με τα πιο σύγχρονα κτίρια που είναι με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα και τα επιμέρους στοιχεία τους είναι σύμφωνα με την τρέχουσα κλίμακα.

Πριν την έναρξη των εργασιών δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εκτιμηθεί το σύνολο των εργασιών και να μιλήσουμε για οριστικό προϋπολογισμό, επειδή πάντα προκύπτουν έκτακτα κι απρόοπτα, τα οποία επιβαρύνουν κατά πολύ το αρχικά εκτιμώμενο κόστος.

Ρωτήστε τις Τεχνικές Υπηρεσίες οποιουδήποτε δήμου αντιμετώπισε τέτοιο θέμα και θα σας επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές.

Στην περίπτωση του συγκεκριμένου ακινήτου, επειδή δεν υπάρχει Μελέτη Στατικής Επάρκειας, ουδείς μπορεί να εκτιμήσει τις στατικές ενισχύσεις που σε κάθε περίπτωση θ’ απαιτηθούν, έτσι ώστε να επαναλειτουργήσει.

Επιπλέον δε, ο ισόγειος χώρος του πρώην θεάτρου, με τον άλφα ή βήτα τρόπο, σίγουρα θα λειτουργήσει ως χώρος συνάθροισης κοινού.Αυτό και μόνο από μόνο του αυξάνει το βαθμό στατικής παρέμβασης που απαιτείται για λόγους προφανείς, γεγονός που θα επιφέρει περαιτέρω αύξηση του κόστους, το οποίο ουδείς μπορεί να προϋπολογίσει, με αποτέλεσμα εκτίναξη του αρχικού προϋπολογισμού σε άγνωστο ύψος.

Κι όπως βλέπετε κ. Αρβανιτάκη, αναφέρομαι μόνο στις στατικές ενισχύσεις. Αν δε σ’ αυτές προσθέσετε το σύνολο των εργασιών ανακαίνισης που θ’ απαιτηθούν για να καταστεί πάλι ο χώρος λειτουργικός και προς αξιοποίηση, αντιλαμβάνεστε για τι αγνώστου ύψους τελικό προϋπολογισμό μιλάμε.

Η βεβαίωση της δημάρχου κας Καφατσάκη «Ο φέρον οργανισμός του κτιρίου είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα που παρά την εκατονταετή ηλικία του, ελάχιστες φθορές έχει υποστεί”, από μόνη της χωρίς τα προαπαιτούμενα που ανέφερα, δεν λέει απολύτως τίποτα.

 

 

Ένα άλλο θέμα είναι ότι ο δήμος ΔΕΝ αγοράζει το 100% όλου του κτιρίου. Γιατί λοιπόν αποκτά ένα χώρο, στον οποίο δεν είναι κατά 100% ο μοναδικός ιδιοκτήτης;

 

Σύμφωνα με την εισήγηση της κας Καφατσάκη διαβάζουμε ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα είναι τα μόνα κατάλληλα σε όλο το δήμο για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται. Δηλαδή, τη φιλοξενία σημαντικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων και λειτουργιών.

Συγγνώμη, αλλά αυτό από που προκύπτει αδιάσειστα κι ατράνταχτα κ. Αρβανιτάκη;

Επειδή το δηλώνει μονομερώς η διοίκηση του δήμου;

Μόνο μετά από Πρόσκληση Ενδιαφέροντος όπου θα περιγράφεις ακριβώς τι ακίνητο επιθυμείς ν’ αγοράσεις, για ποια χρήση το προορίζεις κλπ κι αφού περατωθεί η όλη διαδικασία σύμφωνα με όσα ο νόμος ορίζει, μπορείς να το ισχυριστείς αυτό.

 

Δυσκολεύομαι πάρα πολύ ν’ αντιληφθώ τη σκοπιμότητα της αγοράς διαμερισμάτων από το δήμο. Απαντήσεις τύπου «θα φιλοξενήσουν πολιτιστικές δραστηριότητες και λειτουργίες», καλό είναι να αποφεύγονται.

 

Από τη μία διαβάζουμε στην εισήγηση ότι ο δήμος δεν διαθέτει ιδιόκτητο κτίριο εκδηλώσεων – κάτι που σχετικά είναι σωστό, όχι απόλυτα – κι από την άλλη διαβάζουμε (επίσης στην εισήγηση) για τον ισόγειο χώρο που φιλοξενούσε το Θέατρο Έρευνας, ότι γύρω από την σκηνή, σε τρεις πλευρές υπάρχουν περίπου 120 θέσεις.

Δηλαδή, αν καταλαβαίνω καλά, ο δήμος αγόρασε χώρο που οι εκδηλώσεις που θα γίνονται εκεί, θα φιλοξενούν το πολύ 120 άτομα; Κι αυτό το θεωρούν επιτυχία τους;

 

Βλέπετε ότι επιμελώς δεν αναφέρομαι στο τελικό τίμημα των 550.000 ευρώ που θα κοστίσει η όλη αγορά.

Αυτό δεν το κάνω τυχαία κ. Αρβανιτάκη. Το μόνο που σας λέω είναι ότι η ζωή συχνά επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να προκύψει απ’ τη γωνία.

 

Θα μπορούσα να σας αναφέρω πολλά επιπλέον θέματα τα οποία εγείρουν απορίες, ερωτηματικά, ανησυχίες κι ενστάσεις.

Αναρωτιέμαι όμως κ. Αρβανιτάκη, τις απαντήσεις σταερωτήματα που σας ανέφερα, οι δημοτικοί σύμβουλοι της κας Καφατσάκη που με τόση ευκολία ψήφισαν και πανηγυρίζουν,τις γνωρίζουν;

 

Από τα παραπάνω εύλογα γίνεται αντιληπτό ότι αν ήμουν παρών στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της 26ης/09/2016, θα καταψήφιζα την απευθείας αγορά του συγκεκριμένου διατηρητέου ακινήτου.

 

Τώρα ας έρθουμε στα της κεντροαριστεράς. Αυτή τη στιγμή ο χώρος είναι διασπασμένος και δεν έχει γίνει κάποια κίνηση, τουλάχιστον ανοιχτά, για επανένωσή του. Θα μπορούσε, πιστεύετε, να επανενωθεί ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις την επάνοδο στο τιμόνι του δήμου;

 

Όπως ξέρετε κ. Αρβανιτάκη, το Δεκέμβριο 2014 σε δημόσια δήλωσή μου, υποστήριξα με απόλυτη σαφήνεια την ανάγκη αυτοδιοικητικής υπέρβασης και ανοίγματος στην κοινωνία, χωρίς εμμονές και πείσματα, αλλά με επιλογές ευρείας αποδοχής. Και φυσικά υπό τη νέα πραγματικότητα που διαμόρφωσε το εκλογικό αποτέλεσμα, η μεγάλη ήττα του 2014.

 

Απαντώντας στην ερώτησή σας και στο πνεύμα της τότε δήλωσής μου, θεωρώότι δεν πρέπει να περιορίζουμε το εύρος της συλλογικής προσπάθειας που απαιτείται για τη διαμόρφωση ενός αυτοδιοικητικού φορέα στο στενό πλαίσιο των εξελίξεων και διαβουλεύσεων στην κεντροαριστερά, έστω και σε τοπικό επίπεδο. Οι ενωτικές πρωτοβουλίες είναι προϋπόθεση χωρίς όμως να ακυρώνονται οι αντιρρήσεις και αντιπαραθέσεις.

 

Είναι γνωστό ότι στην πόλη μας η δημιουργία μετώπων στη βάση ιδεολογικού και μόνο προσανατολισμού έχει διαχρονικά αποδειχτεί μη επωφελής.

Δείτε τι γίνεται σήμερα όπου η δημοτική αρχή Καφατσάκη κινείται στη λογική των κομματικών προτεραιοτήτων κι οι οποίες, απλά, δεν χωρούν στην αυτοδιοίκηση.

Η άποψή μου είναι ότι στα θέματα του δήμου, προϋπόθεση επιτυχίας αποτελούν η ενότητα, η συμφωνία ανάμεσα στη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία των κατοίκων και τη δημοτική παράταξη και τελικά η διαμόρφωση των απαραίτητων όρων για ευρύτατες συνεργασίες και συμμαχίες.

 

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι η ενότητα των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς αποτελεί μέρος του συνόλου των προϋποθέσεων που ανέφερα. Αυτό που προέχει και αποτελεί, τουλάχιστον για εμένα, κεντρικό στόχο είναι η οικοδόμηση ενός ανοιχτού, σύγχρονου, προοδευτικού τοπικού αυτοδιοικητικού σχήματος που θα αγκαλιάζει την ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μας.

 

 

Προ μηνών επιλέξατε την ανεξαρτητοποίησή σας από την παράταξη του τέως δημάρχου Κώστα Καλλίρη αφήνοντας αιχμές για τον τρόπο λειτουργίας της παράταξης και μιλώντας για πολιτικό τυχοδιωκτισμό ορισμένων εκ των στελεχών της. Θεωρείτε πως η επιλογή σας έχει δικαιωθεί;

 

Γνωρίζετε, ότι το Δεκέμβριο 2015 έκανα δημοσίως γνωστούς τους λόγους που με οδήγησαν στην ανεξαρτητοποίησή μου.

 

Η όποια δικαίωση δεν είναι προσωπικό ζήτημα, ούτε προσωπική νίκη. Αν θέλετε, λυπάμαι που δικαιώθηκα.

 

Μια παράταξη πρέπει να λειτουργεί με ορατούς όρους και προϋποθέσεις. Οφείλει να σφυρηλατεί την ενότητά της μέσα σε πλαίσιο διαλόγου και πάντοτε στο φως της ημέρας. Οι βυζαντινισμοί εξυπηρετούν προσωπικές στοχεύσεις αλλά λειτουργούν διαλυτικά. Τέτοια φαινόμενα, όταν παίρνουν διαστάσεις, οδηγούν μοιραία στην αποσύνθεση. Δεν είμαι υπερήφανος για τη λειτουργία της παράταξης στην οποία ανήκα και για την οποία έδωσα όλες μου τις δυνάμεις μέχρι την τελευταία στιγμή.

 

Κι εδώ ήθελα να τονίσω ότι ενώ δεν με βρήκε σύμφωνο η αποχώρηση κι η δημιουργία νέου σχήματος από παλιούς συνεργάτες το 2014, κατανοώ τη διαφορετικότητα της επιλογής τους και τη σέβομαι. Εγώ επέλεξα να μείνω μέχρι το τέλος.

 

Στη ζωή όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράεικαι το οποίο δεν ήταν το προσδοκώμενο. Ο λαός, ο τελικός κριτής όλων, με τη ψήφο του δεν δικαίωσε κανέναν. Αντιθέτως, τιμώρησε. Και αυτό δεν αλλάζει.

 

Στα θετικά όμως θα προσμετρήσω το γεγονός ότι το συνολικό αποτέλεσμα «φωνάζει» για ενότητα, υπέρβαση και αλληλοκατανόηση.

 

 

 

Αν και μέχρι τις επόμενες εκλογές ο πολιτικός χρόνος είναι εξαιρετικά πυκνός και ο δρόμος μακρύς εντούτοις εσείς έχετε κατά νου να προχωρήσετε στο εγγύς μέλλον σε κάποια πρωτοβουλία, τη δημιουργία κάποιου φορέα;

 

Ο χρόνος στην πολιτική είναι μεν μετρήσιμος αλλά πολλές φορές η πυκνότητα τόσο των γεγονότων όσο και των ενεργειών που απαιτούνται για να προκληθεί ένα γεγονός, τον περιορίζουν δραματικά.

 

Το εκλογικό αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών του 2014, αλλά και τα μέχρι στιγμής κάκιστα αποτελέσματα της διοίκησης Καφατσάκη, επιβάλλουν το σχηματισμό ενός νέου, ανοιχτού και πολυσυλλεκτικού αυτοδιοικητικού σχήματος στην πόλη μας, με αμιγή αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά.

Μετωπικές λογικές, ανούσιες αντιπαραθέσεις ακροβατισμοί και επαναστατική γυμναστική στην πλάτη των κατοίκων της πόλης δεν χωρούν.

Αρκεί οι συμμετέχοντες να κατανοούν ότι στόχος της πρωτοβουλίας δεν είναι η αποκατάσταση ή η δικαίωση πολιτικών του παρελθόντος. Αυτές κρίθηκαν από τους ψηφοφόρους στις 18 Μαϊου 2014.

 

Αυτό που μετ’ επιτάσεως δηλώνω είναι ότι θα κάνω ότι είναι απαραίτητο προς αυτή την κατεύθυνση. Ζητάμε το νέο, το σύγχρονο, το προοδευτικό, το δημιουργικό. Δεν ακυρώνουμε τις κομματικές και πολικές μας επιλογές, καταθέτουμε όμως τις κομματικές μας ταυτότητες για να υπηρετήσουμε το συμφέρον της πόλης. Αφήνουμε πίσω όλα όσα μας οδήγησαν στη μιζέρια, την καχεξία και την αναποτελεσματικότητα. Σε αυτή την κατεύθυνση οφείλουμε να κινηθούμε.

 

Πρωτοβουλίες έχουν ήδη αναληφθεί και είναι σε εξέλιξη, είμαι δε πάρα πολύ αισιόδοξος ότι τελικά θα οδηγηθούμε σε συγκλίσεις και συμφωνίες.

Εννοείται βέβαια ότι αυτό που θα χαρακτηρίσει τη νέα παράταξη που θα δημιουργηθεί θα είναι η ανανέωση.

Ειδικά, αν όπως λένε οι πληροφορίες, ισχύσει για το 2019 ο νέος εκλογικός νόμος.

 

Σε κάθε περίπτωση και όσο με αφορά, δηλώνω παρών.

427 total views, 1 views today

Avatar

Epikoinonia